‌نو ارغنون – فرانسیس بیکن

بدون دیدگاه

بدون شك «نو ارغنون» يكي از مهم‌ترين متونيه كه بشر تا به امروز توليد كرده.

اين كتاب مختصات يك چرخش بزرگ در تاريخ انديشه بشر رو بيان مي‌كنه. من احساس مي‌كنم دو مورد از مسائلي كه بيكن مورد نقد قرار داده در فضاي فكري جامعه ما قابل مشاهده است و بايد مورد توجه قرار بگيره.

بيكن معتقده كه فلاسفه كلاسيك مانند عنكبوت‌هايي هستند كه با ياري گرفتن از درون خود، تارهاي زيبايي رو مي‌بافن كه با واقعيت‌هاي راستين در پيوند نيست. مثل بسياري از فلسفه‌بافي‌ها و خيالات ما كه بيشتر منشاء ذهني داره تا شواهدي از جنس Fact.

از طرفي بيكن خردگرايان عصر نهضت رو هم به باد انتقاد مي‌گيره و اونا رو «جستجوكنندگان الفاظ و دل‌خوش‌كنندگان به روش و بلاغت سخن» مي‌دونه.

اين‌ها افرادي هستن كه بيشتر تلاششون مصروفِ تهيه پاسخِ مسائل از طريق «چينشِ عبارات و واژگان» مي‌شه نه تفكر در واقعيت اونها. مثل افرادي كه نويسندگان ماهري هستن و صرفا با اتكا به قلم قوي كه دارن ادعاهاي بزرگي مي‌كنن.

به نظرم در جامعه ما، گروه اول در حال غروب و گروه دوم در حال طلوع هستن. تكنولوژي هم در جهت تسريع اين روند عمل مي‌كنه.

بيكن در انتهاي كتابش مي‌گه من كار بزرگي نكردم فقط به چيزهايي كه عادت كرده بوديم بزرگ نگاه كنيم اهميت كمتري دادم. شايد مدرنيته و غرب امروز حاصل اين جنس جسارت هاست.

 

 



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *