تفاوت‌های یک انسان باهوش و یک انسان عاقل

بدون دیدگاه

دكتر سريع القلم در یکی از سخنرانی‌هاشون، از تفاوت هاي يك انسان باهوش و يك انسان عاقل صحبت كردن.

من هم ذيل اين بحث به برخي از ويژگي‌هاي اين دو تيپِ رفتاري اشاره مي‌كنم.

به نظر من عملكرد يك انسان باهوش صرفاً متكي بر پشتوانه‌هاي علمي و نظري است.

در حالي كه عملكرد يك انسان عاقل، مبتني بر همين پشتوانه‌ها و در نسبت با محيط (يعني شرايط زمانه و ايجاب زمينه) شكل مي‌گيره.

به عبارتي يك فرد عاقل، التزامي به توصيه‌هاي تئوريك نداره و عملكردش رو در نسبتِ ميانِ نظريه و ميدان تنظيم مي‌كنه، به كار تدريجي معتقده و گاهي ٨٠ درجه از يك مسئله رو لازم مي‌دونه ولي عملكردش رو روي ٢٠ تنظيم مي‌كنه.

يك انسان باهوش فقط كنش نظري داره و فكر مي‌كنه كه مي‌تونه از وراي كتاب‌ها و از بالاي برج عاج علمي، جامعه رو هدايت كنه. به همين خاطر قدرت ديالوگ (تاثيرگذاري و تاثيرپذيري تدريجي) با محيط رو از دست مي‌ده. به عبارتي نمي‌تونه مشقي بنويسه كه در محيط خوانده و اجرا بشه.

در حالي كه يك فرد عاقل، در خلاء فكر نمي‌كنه و علاوه بر كنش نظري، كنش عملي هم داره و مي‌تونه در عرصه‌ي پراتيك، گام از گام برداره و اولويت اولش رو از اولويت چهل و سوم تفكيك كنه. به همين دليل فرد عاقل هرچيزي رو كه درست بدونه انجام نمي‌ده بلكه قبلش طيفي از محاسباتِ محيطي رو انجام مي‌ده.

انسان باهوش تاب مستوري نداره و به خاطر تناظري كه ميان عملكرد و نظريه‌اش برقرار كرده، حساسيت ايجاد مي‌كنه و بعد از مدتي از ميدان خارج مي‌شه

ولي انسان عاقل از فضيلت ابهام بهره‌منده.

اگر شما يك ساعت با شخصِ باهوشي صحبت كنيد مي‌تونيد بخش زيادي از مختصات فكريشو بفهميد، حتي فاكتورهايي به شما مي‌ده كه بقيشم حدس بزنيد

ولي يك فرد عاقل اجازه نمي‌ده كه ذهن‌هاي مشكوك و كليشه‌زده، در معرض پيچيدگي‌هاي فكريش قرار بگيرن.

از اين جهت مي‌شه گفت كه «تيمورتاش» نمادي از يك فرد باهوش بود و «چوإن لاي» و «دنگ شيائوپينگ» مظاهر عقلانيت هستند.

نه تنها در سطوح كلان بلكه در تمام عرصه‌هاي زندگي از جمله محيط كار، خانواده و روابط دوستانه هم بايد مبتني بر الزامات عقل رفتار كرد نه توصيه هاي هوش.

مثلا اينكه مي‌گن فلاني آدم فهميده و باملاحظه‌ايه ناشي از همين محاسبات عقلانيه.

 

پ.ن١: اگر احساس مي‌كنيد اين ويژگي‌ها در چارچوب تفكيك “عاقل و باهوش” نمي‌گنجن مي‌تونيد هر اسم ديگه‌اي رو روي اون بذاريد.

پ.ن٢: اگر دقت كرده باشيد آقاي سريع القلم در حين سخنراني زياد فكر مي‌كنند و كلمات را با دقت انتخاب مي‌كنند و اين يعني عقلانيت.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *