سی ویژگی دوستی کردن

بدون دیدگاه

۱. انتظارات خود را به حداقل برساند و اگر می‌تواند صفر کند.

۲. ضرورتاً هر آن‌چه را که متوجه می‌شود به زبان نیاورد.

۳. تا اجازه دوست را نداشته باشد، موردی از او را با کسی در میان نگذارد.

۴. از موفقیت او به طور واقعی خرسند باشد.

۵. فقط «نشنود» بلکه به او گوش کند.

۶. در هیچ شرایطی، پشت سر او صحبت نکند.

۷. با او هم بخندد، هم گریه کند.

۸. مرتب از وجود او و ویژگی‌های مثبت او، قدردانی کند.

۹. اگر گله‌ای از او دارد، مدت‌ها صبر کند تا شرایط مناسب حل و فصل آن فراهم آید.

۱۰. یادداشتی که بر روی هدیه می‌گذارد، از خود هدیه مهم‌تر است.

۱۱. تا می‌تواند احترام او را در جمع حفظ کند.

۱۲. بعضاً با خاموشی و سکوت، با او صحبت کند.

۱۳. از عذر می‌خواهم فراوان استفاده کند.

۱۴. اگر بدی دید، گذشت کند.

۱۵. اگر بدی‌ها ادامه پیدا کرد، آن شخص دیگر دوست نیست.

۱۶. تا می‌تواند زبان خود را کنترل کند: زخم زبان به سختی فراموش می‌شود.

۱۷. از سِرّ دوست مراقبت کند.

۱۸. در رفتار و واکنش، قابل پیش‌بینی باشد.

۱۹. پی‌آمد‌های احتمالی هر سخن و رفتاری را قبلاً مطالعه و محاسبه کند.

۲۰. به دوستی ، درازمدت نگاه کند تا همیشه محبت و خویشتن‌داری کند.

۲۱. برای موفقیت او قدم بردارد.

۲۲. وقتی موردی روشن نیست، اول بپرسد بعد قضاوت کند.

۲۳. در اوج عصبانیت، الفاظ و ادبیات مؤدبانه استفاده کند.

۲۴. از ادب و تربیت دوست سوء استفاده نکند.

۲۵. اگر قرار است داستانی را بگوید، همه را بگوید، ۲۰ درصد آن‌ را مخفی نکند.

۲۶. تاریخ تولد او را بداند و حداقل یادداشتی ماندنی بفرستد.

۲۷. به خاطر پول بیشتر و موقعیت بهتر، به او خیانت نکند.

۲۸. برای گوشزد کردن موردی، اگر لازم باشد پنج سال صبر کند.

۲۹. هوش و تشخیص او را دست کم نگیرد.

۳۰. دوستی مانند کتاب است: سال‌ها طول می‌کشد تا نوشته شود ولی در عرض چندثانیه با یک کبریت می‌سوزد.

 

از دكتر محمود سريع القلم

پ.ن: من سه موردشو خيلي دوست داشتم.

يكي نگاه بلند مدت به دوست، يكي قابل پيش بيني بودن و اينكه انتظاراتمونو به صفر نزديك كنيم.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *