درس‌های تاریخ- ویل و اریل دورانت

بدون دیدگاه

ويل دورانت يكي از نويسندگاني است كه از خواندن خط به خط كتاب‌هايش لذت مي‌برم.

او و همسرش آريل را تاريخ‌نگار مي‌دانند ولي به نظر من اگر آنان را فقط تاريخ‌نگار بدانيم بايد براي بقيه‌ي كساني كه به اين كار مشغولند نام ديگري پيدا كنيم.

ويليام و آريل نويسندگان مجموعه يازده جلدي تاريخ تمدن هستند.

مجموعه‌اي كه به گفته‌ي موريس مترلينگ، «در شمار بزرگ‌ترين تاريخ‌هاي بشر است. جرياني يك‌دست، تابناك و خالي از عيب…».

جملات مترلينگ را تعارف و يا اغراق ندانيد.

ويليام در مصاحبه‌اي گفته بود كه من و همسرم براي نوشتن هر جلد از اين مجموعه، پانصد جلد كتاب مي‌خوانديم.

حال، كساني كه تاريخ را به اين خوبي بررسي كرده‌اند بعد از اتمام كارشان، قلم در دست مي‌گيرند و به قول خودشان در پي آن مي‌گردند كه «تاريخ درباره‌ي سرشت و رفتار و اميد و آينده‌ي انسان چه مي‌تواند بگويد؟»

و پاسخ اين پرسش را در كتاب كوچكي با نام «درس‌هاي تاريخ» منتشر مي‌كنند.

درسهای تاریخ - حقیقت

به عبارتي اين كتاب چكيده‌اي از بصيرتِ تاريخي آن‌ها است.

دورانت‌ها بزرگترين آموزه‌ي تاريخ را اين مي‌دانند كه

صبورانه حقیقت را بپذيريم و پندارهاي يكديگر را ارج نهيم.

و چه زيباست اين توصيه.

صبوري كردن، ارج نهادن ديگران و پذيرش حقیقت

البته آن‌چه را كه آنان حقیقت مي‌دانستند، با تعريف رسمي و مصطلحي كه در كشور ما از اين واژه وجود دارد بسيار متفاوت است.

چرا كه پايه‌هاي بينش فلسفي آن‌ها بر نوع خاصي از معرفت‌شناسي استوار بود كه با معرفت‌شناسي رايج در جامعه ما متفاوت است.

قطعا اگر خودتان بيشتر با اين زوج خوشبخت آشنا بشويد منظورشان را از واژه‌ي حقيقت بهتر متوجه مي‌شويد.

به نظر من تاكيد آن‌ها بر صبر خيلي مهم است. متاسفانه ما ملت صبوري نيستيم.

چند روز پيش بود كه دكتر محمد فاضلي در كانال تلگرام‌شان خطاب به مردم نوشته بودند: آرام باشيم…



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *