تئوری و چارچوب داشتن

بدون دیدگاه

به نظرم اگه آدم بخواد توي زندگيش يه جوابي بگيره و به يه نقطه‌اي برسه لازمه كه يه تئوری براي خودش داشته باشه.

منظورم از تئوری اينه كه به يه چارچوبي اعتقاد داشته باشه.

اين چارچوب توي زندگي هر كسي يه مختصاتي داره كه متناسب با جنس زندگي، شخصيت و اهداف اون انسانه.

از اين جهت يه مسئله‌ي دستوري و تقليدي نيست، ولي حتما يك نكته بايد در موردش صدق كنه:

 «اين‌كه خارج از مزاج آدم باشه.»

به عبارتي اون چارچوب روي غريزه‌ي انسان سوار نباشه.

لازمه اين مسئله هم اينه كه ما در مورد اون چارچوب “فكر” كنيم. اگه بهش فكر نكنيم غريزه‌مون به طور اتوماتيك وارد عمل مي‌شه و يه چارچوبي رو با توجيحات منطقي برامون مي‌سازه.

ممكنه بپرسيد خب دقيقا به چي فكر كنيم؟

به خودمون، اين‌كه پا توي چه زميني داريم و سر به چه آسموني كشيديم.

يا مثلا به پاسخ اين سوال مهم كه تكليفمون با اخلاق چيه؟

به نظرم شايد خيلي از ما حتي نتونيم يك صفحه در مورد اصول اخلاقي حاكم بر زندگيمون بنويسيم.

منظورم دروغ نگفتن و دزدي نكردن نيست بلكه منظورم اون جاهاييه كه عقل، احساس و منافعمون واگرايي پيدا مي‌كنن.

من زياد ديدم كه خيلي از ما‌ها وقتي ميخوايم يه تصميمي بگيريم به يه مقدمات و دودوتا چهارتايي متوسل مي‌شيم كه خيلي زودتر از آشكار شدن تبعات اون تصميم تاريخ انقضاشون تموم مي‌شه. چون پشت تصميماتمون تئوري نداريم.

ما هم تئوري‌هاي اخلاقِ سنتي رو پس زديم و هم در انطباق با معيارهاي اخلاقيِ عصر جديد ناكام مونديم.

شايد نياز باشه كه يه محركي ما رو به فكر وادار كنه.

به نظر من اين محرك اون تناقضاتيه كه ما توي زندگيمون باهاش رو به رو مي‌شيم.

اگه يه جاهايي مي‌بينيم اصولمون خوب كار نمي‌كنن بايد خيلي دقيق به دنبال دليلش بگرديم.

نبايد خيلي راحت اين تناقضات رو حل و فصل كنيم بلكه بايد اجازه بديم ذهنيت ما رو به چالش بكشونن.

يكي از بهترين نصيحت هايي كه از محمدرضا شعبانعلي عزيز شنيدم اين بود كه مي‌گفت يه كتابايي رو بخون كه تناقضاتتو زياد كنه.

البته تناقض صرفا يه مسئله‌ي فكري نيست. گاهي يه طرف قضيه احساسه.

رندي پاش توي كتاب “آخرين سخنراني” مي‌گه:

سرسخت‌ترین مانع غيرقابل نفوذی که در زندگی با آن مواجه شدم، صد و هشتاد سانتی متر ارتفاع داشت که بسیار هم زيبا بود. اما او اشكم را درآورد و باعث شد که کل زندگی ام را مجددا ارزیابی کنم.

و به نظر من اين قضيه رندي پاش زودتر جواب ميده‌ها، قبول كنيد از من…



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *