الگوریتم

بدون دیدگاه

قرن بیست و یکم با مفهوم الگوریتم (algorithm) رقم می‌خورد. مسلما اين تنها مفهوم مهم در دنیای ما است. اگر می‌خواهیم زندگی و آینده‌ی خود را درک کنیم، باید تمام تلاش خود را به درک الگوریتم معطوف کنیم و بفهمیم که الگوریتم چگونه با عواطف ربط پیدا می‌کند.

یک الگوریتم مجموعه‌ای روش‌مند از گام‌هایی است که می‌تواند برای محاسبات، حل مشکلات و تصمیم‌گیری به کار رود.

الگوریتم یک محاسبه‌ی خاص نیست، بلکه “روشی” است برای انجام یک محاسبه.

به عنوان مثال، اگر بخواهید میانگین دو عدد را محاسبه کنید از یک الگوریتم ساده استفاده می‌کنید:

گام اول: دو عدد را با هم جمع کنید.
گام دوم: حاصل را بر ۲ تقسیم کنید.

دستگاه‌هاي خودكارِ فروشِ نوشيدني هم يك الگوريتم هستند. شما سكه‌اي را به داخل آن مي‌اندازيد، دكمه‌هايي را براي انتخاب نوع نوشيدني فشار مي‌دهيد و نهايتا نوشيدني دلخواهتان را تحويل مي‌گيريد.

زيست‌شناسان طي دهه‌هاي اخير به اين نتيجه رسيده‌اند كه همان فردي كه دكمه‌هاي دستگاه فروش نوشيدني را فشار مي‌دهد، خود نيز يك الگوريتم است.

پذيرش اين ادعا كه انسان هم يك الگوريتم است مي‌تواند مدل ذهني ما را زير و رو كند. در اينجا با دو سوال مهم روبرو مي‌شويم:

سوال اول اينكه انسان به مثابه يك الگوريتم، روش انجام چه محاسبه‌اي است؟

به عبارتي اگر دستگاه فروش نوشيدني مجموعه‌اي از الگوريتم‌ها براي دريافت و ارائه سفارش يك نوشيدني است، الگوريتم انسان روش پاسخ به چه مسئله‌اي است؟

دانشمندان معتقدند كه انسان الگوريتمي براي توليد دستگاهي شبيه خودش است، به عبارتي به دنبال بازتوليد خودش است.

سوال دوم در رابطه با نحوه عملكرد اين الگوريتم است.

در اين رابطه مي‌توان گفت الگوريتم‌هايي كه دستگاه فروش نوشيدني را هدايت مي‌كنند به وسيله‌ي چرخ‌دنده‌ها و مدارهاي الكتريكي به كار مي افتند در حالي كه الگوريتم‌هايي كه انسان را هدايت مي‌كنند، با احساسات، عواطف و افكار به كار مي‌افتند.

كيفيت اين الگوريتم‌ها به وسيله‌ي انتخاب طبيعي كنترل و تنظيم مي‌شود. يعني آن چيزي كه با تكامل و انتخاب طبيعي در ما به وديعه نهاده شده است به صورت يك احساس ظاهر مي‌شود.

به عبارتي انتخاب طبيعي، شور و نفرت را به عنوان الگوريتم‌هايي براي محاسبه‌ي امكان بازتوليد به وجود آورده است.

جالب اين‌جاست كه نود و نه درصد از تصميمات ما، از جمله مهم‌ترين انتخاب‌هاي زندگي، مثل ازدواج، انتخاب شغل و محل سكونت، توسط الگوريتم‌هايي كه ما آن‌ها را احساسات، عواطف و اميال مي‌ناميم، پالايش شده‌اند.

 

پ.ن: متن بالا خلاصه بخشي از كتاب «انسان خداگونه» اثر يوال هراري بود.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *