احساس ویژه

بدون دیدگاه

يك موسسه انگليسي كه در زمينه‌ي فروش گل فعاليت مي‌كنه ابتكار زيبايي به خرج داده و اين جعبه‌ها رو توي خيابون‌هاي پاريس نصب كرده.

احساس ویژه

روش نوشته كه “اگه با نگاه اول عاشق شديد، شيشه رو بشكونيد” و بعدشم ادامه‌ي ماجرا…

من خيلي اين كارشونو دوست داشتم چون يكي از چيزايي كه آدمو توي زندگي خيلي اذيت مي‌كنه حسرت كشيدنه.

عشق با وقت قبلي سراغ كسي نمياد. يه دفعه درو باز مي‌كنه و مياد مي‌زنه زير كاسه كوزت و وِلو مي‌شه وسط خونه زندگيت.

با موعظه و نصيحت هم بيرون نمي‌ره. بايد يكم صبوري كرد تا اين مهمون ناخونده ادب ياد بگيره و پاهاشو جمع كنه و بشينه سر جاي خودش.

ولي خيلي از ما مهمون‌نوازيمون انقدر ضعيفه كه مي‌گيم يا جاي من تو اين خونه‌ست يا جاي اين بي‌صاحاب، چون مي‌ترسيم قبول كنيم كه صاحب اين احساس ویژه ما هستيم!

بعضي‌ها هم كه مي‌بينن اين بي‌صاحاب تو خونه‌شون جا خوش كرده و قصد رفتن نداره كلا قيد خونه و زندگي رو مي‌زنن و خودكشي مي‌كنن.

به نظرم وقتي كه ما قبول كرديم كه صاحب يك احساس ویژه هستيم متعاقباً بايد مسئوليت اين احساس رو هم بپذيريم.

مسئوليت؟!

بله مسئوليت، از اين جهت كه چهار روز ديگه به خاطر مطرح نكردنش حسرت نخوريم و شرمنده‌ي خودمون نشيم.

از طرفي به قول احمدرضا نخجواني عزيز، طرف مقابل هم “حقشه” كه بدونه ما بهش علاقه‌منديم.

اگه كار اين موسسه رو دوست دارم از اين جهته كه به ما در جهت انجام اين مسئوليت كمك كرده.

توي پستاي قبليم زياد در مورد عشق نوشتم و حرف ديگه‌اي ندارم جز اون جمله‌ي زيباي جبران خليل جبران كه به نظرم زيباترين تعبير در مورد عشقه:

هر زمان بال‌های عشق شما را در بر گرفت خود را به او بسپارید، هر چند که تیغ‌های پنهان در بال و پرش ممکن است شما را مجروح کند.

و هر زمان عشق با شما سخن گوید او را باور کنید، هرچند او رویاهای شما را چون باد مغرب درهم کوبد و باغ شما را خزان کند.

زیرا “عشق چنان‌که شما را تاج بر سر می‌نهد به صلیب نیز می‌کشد.”

 

پ.ن١: يه عده‌اي هستن كه خيلي مهمون‌نوازن و رفت و آمد به خونه‌شون خيلي زياده. يه عده‌اي هم هستن كه كلا درِ خونه شونو مثل غار اصحاب كهف گِل گرفتن.
اميدوارم اون گروه اول از توهم هتل‌داري بيرون بيان و به اين توجه كنن كه هر خونه‌اي ظرفيت محدودي براي پذيرايي كردن از مهمونا داره و اميدوارم كه اون گروه دوم هم از خواب عميقشون در اون غارِ امن بيدار بشن و زندگي زيباتري رو تجربه كنن.

 

پ.ن٢: اما با تمام اينها معتقدم كه يك دوست داشتنِ ملايم از عشق بهتره. ولي افسوس كه فهميدن اين مسئله جز به بهاي عاشق شدن ميسر نمي‌شه.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *